cornblake

bad poetry

Pazar, Ekim 16

 

gelip geçen

içimden gitmek geliyor. içimden gitmek geçiyor.

yeni bir şehre ayak basınca her şey anlamsızdır. her şey bilinmezlikten ibarettir. sokaklar birbirinin aynıdır, her şey düzenlidir.
sana öyle gelir.
ama orada yaşamaya başlayınca, sokaklarında yürür - onları tanır, insanlarına alışır, aynı yerden binlerce kez geçer ve orayı kendine ait yaparsın.

istanbuldan ayrılırken ağladığımı hatırlıyorum.
ilk gece bana ait olmayan bir odada ve yatakta yatıp ait olmadığım bir ülkede ne yapıyorum diye düşündüğümü ve aynı deneyimi dönerken ve döndüğümde yaşadığımı da.

çünkü aslında ait olmamak bir lükstü. ve giderek ait olmak da öyle.
bir yerlerde kendimden bir şeyler bırakmak bana çok şey bıraktı.
hayatta en çok ait olmamayı ve ait olmayı seviyorum.
bunu kişiselleştirmeyelim, ya da kişiselleştirelim.



<< Home

Archives

08.05   09.05   10.05   11.05   12.05   01.06   02.06   03.06   04.06   05.06   06.06   07.06   08.06   10.06   11.06   12.06   03.07   04.07   12.07  

This page is powered by Blogger. Isn't yours?